Definisi atau arti kata hantu berdasarkan KBBI Online:
hantu /
han·tu/
n roh jahat (yg dianggap terdapat di tempat-tempat tertentu);
disapa
• hantu , ki demam sepulang berjalan-jalan (sesudah mandi di sungai) atau sesudah bermain-main di panas matahari;
rupanya spt
• hantu , ki rupanya sangat buruk;
takut di
• hantu , terpeluk ke bangkai, pb mendapat kesusahan (kecelakaan) krn takut akan sesuatu yg sebenarnya tidak perlu ditakuti;
• hantu
air hantu yg terdapat di air (sungai, danau, dsb);
• hantu
angin hantu yg dapat mengaramkan kapal;
• hantu
api hantu suluh;
• hantu
aru-aru hantu hutan;
• hantu
beliau harimau yg sakti;
• hantu
bungkus hantu yg berupa mayat berbungkus; hantu pocong;
• hantu
bunian orang halus yg tinggal di hutan; siluman;
• hantu
denah hantu yg jahat;
• hantu
golek hantu yg selalu berguling-guling di tanah;
• hantu
gunung hantu yg menjaga atau menghuni gunung;
• hantu
haru-haru hantu yg suka menculik orang dan membawanya ke tempat yg sukar dicapai;
• hantu
jembalang hantu penunggu di berbagai tempat;
• hantu
kangkung ngeang-ngeang hantu yg berasal drnyawa janin manusia yg mati dl perut ibunya ketika hendak lahir;
• hantu
kocong hantu pocong;
• hantu
laut hantu yg menjaga atau menghuni laut;
• hantu
pemburu hantu yg menyerupai anjing, asalnya drnyawa pemburu;
• hantu
pocong hantu yg menyerupai mayat terbungkus kafan;
• hantu
puaka hantu jembalang;
• hantu
raya hantu piaraan untuk menjadi pengawal tuannya;
• hantu
rimba hantu yg menjadi penjaga atau penghuni rimba;
• hantu
runjung hantu yg mula-mula kelihatan kecil, lalu berubah menjadi besar;
• hantu
suluh hantu yg biasa kelihatan pd malam hari berkejar-kejaran dng suluhnya spt orang menangkap ikan;
• hantu
sungai hantu yg menjaga atau menghuni sungai;
• hantu
tanah hantu jembalang;
• hantu
tuyul hantu piaraan untuk disuruh mencuri uang pd malam hari;
berhantu /
ber·han·tu/
v 1 ada hantunya;
2 kemasukan hantu;
menghantu /
meng·han·tu/
v 1 menjadi hantu;
2 ki menimbulkan rasa takut (resah, gelisah):
di daerah yg terpencil ini malam terasa menghantu;
menghantui /
meng·han·tui/
v ki 1 menyebabkan takut (khawatir, gelisah, dsb); mempertakuti:
sikapnya yg tidak bersahabat itu menghantui anak-anak; 2 membayangi; mengganggu; mengusik:
peristiwa yg dialaminya itu terus menghantui pikirannya
Kata hantu digunakan dalam beberapa kalimat KBBI
Referensi dari KBBI pukang-pukang kalimat ke 1
pu·kang-pu·kang n hantu yg hanya tampak kakinya saja
Referensi dari KBBI pejajaran kalimat ke 1
pe·ja·jar·an Jk n setan; hantu (dipakai juga sbg kata untuk memaki-maki)
Referensi dari KBBI burung kalimat ke 35
burung suanggi burung hantu;
Referensi dari KBBI imbas kalimat ke 1
im·bas n 1 gerakan atau aliran udara (ditimbulkan oleh gerakan kipas, benda bergerak, dsb); 2 dorongan; akibat (tanpa disengaja terjadinya); 3 penyakit yg disebabkan oleh hantu yg lewat dsb: kata orang tua-tua, pd waktu magrib janganlah keluar rumah krn dapat terkena
Referensi dari KBBI kokokbeluk kalimat ke 1
ko·kok·be·luk n burung hantu; elang malam
Referensi dari KBBI popok kalimat ke 1
4po·pok Jw, me·mo·pok v menempel, melepa dng lumpur, lempung, dsb: ~ pematang;
Referensi dari KBBI balung kalimat ke 1
2ba·lung kl n hantu yg berupa ular besar yg melancar di air; hantu badai
Referensi dari KBBI letak kalimat ke 6
~ badan merebahkan badan untuk beristirahat; ~ nasi menaruh sajian (nasi) kpd roh halus, hantu dsb; ~ tanda memberikan barang (berupa cincin dsb) kpd pengantin perempuan sbg tanda perkawinan akan berlangsung;
Referensi dari KBBI jembalang kalimat ke 1
jem·ba·lang n hantu tanah yg konon kadang-kadang mewujudkan dirinya sbg lembu, rusa, kerbau, dsb
Referensi dari KBBI langsuir kalimat ke 1
lang·su·ir n hantu perempuan yg berlubang punggungnya atau berupa burung elang malam
Posisi kata hantu di database KBBI Online
handal -
handam -
handaruan -
handasah -
handelar -
handuk -
hang -
hangar -
hangat -
hanger -
hanggar -
hangit -
hangus -
hanif -
hanjuang -
hansop -
hantai -
hantam -
hantap -
hantar -
hantar -
hantir -
hantu -
hanya -
hanyasanya -
hanyut -
hap -
hapal -
hapetan -
haplografi -
haploid -
haplologi -
hapus -
hara -
hara -
harafiah -
harak -
harakah -
harakat -
harakiri -
haram -
harap -
harawan -
harbi -
hardik